Hoe werkt een luchtontvochtiger? Plus maattabel voor staande luchtontvochtigers

Een luchtontvochtiger trekt vochtige lucht over koude spoelen, laat de lucht onder het dauwpunt zakken, zodat waterdamp condenseert tot vloeistof, verzamelt dat water in een tank of voert het af, en verwarmt vervolgens de nu droge lucht opnieuw voordat deze terug naar de kamer wordt gestuurd. De afgevoerde lucht komt 2 tot 5°F warmer en merkbaar droger naar buiten dan wat erin ging en de cyclus herhaalt zich continu totdat de kamer het op de hygrostaat ingestelde doelvochtigheidsniveau bereikt.

Dat is het essentiële antwoord. In de onderstaande secties wordt elke stap gedetailleerder uitgelegd, hoe droogmiddelmodellen verschillen en hoe u de juiste capaciteit voor een staande luchtontvochtiger in een specifieke kamer of kelder.

De koudemiddelcyclus, stap voor stap

De meeste staande luchtontvochtigers, van kleine slaapkamerunits van 20 pint tot grote keldermodellen van 70 pint, werken op dezelfde dampcompressiekoelcyclus die wordt gebruikt in airconditioners en koelkasten. Om het volledig te begrijpen, zijn ongeveer vijf stappen nodig.

Stap 1 — De ventilator zuigt vochtige kamerlucht aan

Een interne ventilator zuigt warme, vochtige kamerlucht via een inlaatrooster de unit in. Dit is puur mechanische luchtbeweging; Met de luchtvochtigheid is nog niets gebeurd.

Stap 2 — De verdamperspiralen koelen de lucht af tot onder het dauwpunt

De binnenkomende lucht passeert de verdamperspiralen, die worden gekoeld door koelmiddel (meestal R-410A of R-32) rond 35-45 ° F . Omdat koude lucht niet zoveel vocht kan vasthouden als warme lucht, condenseert de waterdamp in de luchtstroom tot vloeistofdruppels op het spoeloppervlak – precies dezelfde fysica die condensatie vormt op een koud glas op een vochtige dag. Hier vindt de daadwerkelijke ontvochtiging plaats.

Stap 3 — Gecondenseerd water loopt weg in de tank of slang

De vloeibare waterdruppels vallen door de zwaartekracht van de verdamperspiralen in een lekbak en lopen weg in een opvangemmer in de unit. De meeste staande luchtontvochtigers hebben ook een doorlopende afvoerpoort die geschikt is voor een standaard tuinslang, waardoor het water rechtstreeks naar een vloerafvoer wordt geleid, zodat de emmer nooit handmatig hoeft te worden geleegd. Een typische 50-pint-eenheid verzamelt ongeveer 6 gallons per dag onder nominale omstandigheden.

Stap 4 — De condensorbatterijen verwarmen de droge lucht opnieuw

De nu droge maar koude lucht stroomt door de unit en passeert de condensorbatterijen, die zich aan de warme kant van het koelcircuit bevinden. De condensor warmt de lucht weer op voordat deze de unit verlaat. Dit is een bewust ontwerpkenmerk: het terugbrengen van koude lucht naar de kamer zou de ruimte doen aanvoelen als een airconditioner. Door het opwarmen via de condensor komt er lucht vrij die droger is dan toen deze binnenkwam en slechts iets warmer was.

Stap 5 — De compressor houdt de cyclus draaiende

De compressor circuleert voortdurend koelmiddel tussen de verdamper (waar het uitzet tot een koud gas, waarbij warmte wordt geabsorbeerd) en de condensor (waar het weer wordt samengedrukt tot een hete vloeistof, waarbij warmte vrijkomt). De hygrostaat bewaakt de luchtvochtigheid in de kamer; wanneer het doelniveau is bereikt, wordt de compressor uitgeschakeld en kan de ventilator nog even lucht blijven circuleren voordat hij stopt.

Hoe adsorptiedrogers anders werken

Een kleiner deel van de staande luchtontvochtigers gebruikt een droogmiddelrotor in plaats van koelmiddelspiralen. In deze units stroomt vochtige lucht door een langzaam roterend wiel geïmpregneerd met silicagel of een soortgelijk vochtabsorberend materiaal. Het droogmiddelwiel absorbeert waterdamp uit de binnenkomende lucht, en een afzonderlijke verwarmde luchtstroom regenereert het wiel door het opgevangen vocht af te drijven, dat vervolgens wordt gecondenseerd en opgevangen.

Het praktische verschil tussen de twee typen komt neer op de bedrijfstemperatuur. Op koelmiddel gebaseerde units verliezen snel hun efficiëntie als de kamertemperatuur daalt, en bij temperaturen onder de kamertemperatuur Bij 50°F beginnen de verdamperspiralen te bevriezen , waardoor een veiligheidsuitschakeling wordt geactiveerd waardoor de unit blijft draaien maar niet ontvochtigt. Droogmiddelunits worden niet beperkt door dit probleem en werken bij elke temperatuur, waardoor ze de betere keuze zijn voor onverwarmde garages, koelruimtes of kruipruimtes die onder de 55°F blijven.

De wisselwerking is dat droogmiddeleenheden doorgaans een dagelijkse verwijderingscapaciteit van 20-35 pinten bereiken en iets meer energie per geëxtraheerde pint verbruiken in vergelijking met een goed op elkaar afgestemde koelmiddeleenheid die in het ideale temperatuurbereik werkt.

Het kiezen van de juiste capaciteit voor een staande luchtontvochtiger

Staande luchtontvochtigers hebben de afmetingen van pinten per dag (PPD) – het volume water dat ze onder nominale omstandigheden in 24 uur uit de lucht kunnen verwijderen. Het goed krijgen van dit cijfer is belangrijker dan de lijst met merken of functies, omdat een te kleine unit continu draait zonder de luchtvochtigheid volledig te beheersen, terwijl een te grote unit een korte cyclus heeft en de luchtvochtigheid in een grote ruimte ongelijkmatig kan achterlaten.

Er is ook een belangrijke opmerking over beoordelingsnormen: de DOE heeft de testomstandigheden voor de luchtontvochtiger in 2019-2020 gewijzigd . Units worden nu getest bij 65°F en 60% relatieve vochtigheid in plaats van de oudere standaard van 80°F en 60% RH. Dit betekent dat een eenheid met het label '50 pints' tegenwoordig gelijkwaardig presteert als wat voorheen het label '70 pints' kreeg. Het vergelijken van de pintwaardering van een huidig ​​model met een oudere aanbeveling zonder rekening te houden met deze verandering zal resulteren in een ondermaat van ongeveer 30%.

Capaciteitsgids per kamer (huidige DOE-standaard)

Kelders hebben consequent meer capaciteit nodig dan dezelfde vierkante meters op een bovenverdieping, omdat betonnen muren en vloeren voortdurend bodemvocht uitstoten, de luchtcirculatie beperkt is en koelere keldertemperaturen de werkelijke afzuigsnelheid van de koelunit met 20-30% onder de nominale laboratoriumprestaties verminderen.

Waar plaats je een staande luchtontvochtiger?

Plaatsing heeft meer invloed op de prestaties dan de meeste kopers verwachten. Een paar praktische regels verkleinen de kans dat een eenheid van de juiste grootte ondermaats presteert.

• Houd tenminste 6-12 inch speling aan alle zijden van de unit; het blokkeren van de inlaat- of uitlaatroosters beperkt de luchtstroom en vermindert de vochtafvoer aanzienlijk
• Plaats de unit zo centraal mogelijk in de doelruimte; een eenheid die in een hoek wordt geduwd, kan goed overweg met de nabije omgeving, maar kan bij een hogere luchtvochtigheid verre hoeken achterlaten
• In een kelder met meerdere afgesloten kamers kan één unit in de open ruimte de kamers achter gesloten deuren niet adequaat behandelen; elke geïsoleerde ruimte heeft zijn eigen unit of een kanaaloplossing nodig
• Als u de slang met continue afvoer gebruikt, leid de slang dan naar een afvoer in de vloer en zorg voor een lichte neerwaartse helling over de hele lengte, zodat het water door de zwaartekracht naar de afvoer blijft stromen
• Laat een standaard koelmiddelontvochtiger niet draaien in ruimtes waar de temperatuur regelmatig onder de 60-65°F komt; bij deze temperaturen kiest u een compressormodel met koudebestendigheid (sommige kunnen een temperatuur van 41°F bereiken) of schakelt u over op een droogmiddelunit

Doelvochtigheidsniveau en wanneer een luchtontvochtiger zijn werk heeft gedaan

De EPA en de CDC bevelen beide aan om de relatieve luchtvochtigheid binnenshuis tussen de 2 en 4 graden Celsius te houden 30% en 50% om schimmelgroei te beperken, de activiteit van huisstofmijt te verminderen en de lucht comfortabel te houden. De meeste staande luchtontvochtigers hebben een ingebouwde hygrostaat waarmee u een beoogde RV kunt instellen; de compressor gaat automatisch aan en uit om dat niveau vast te houden in plaats van continu te draaien.

Een eenvoudige digitale hygrometer, verkrijgbaar voor minder dan $ 15, is de moeite waard om in de kamer te plaatsen om te verifiëren wat de interne sensor van de luchtontvochtiger daadwerkelijk in het probleemgebied leest, aangezien de sensor in het apparaat alleen de lucht meet die hij direct aanzuigt, en niet noodzakelijkerwijs de vochtigheid in een verre hoek waar zich schimmel of vocht kan ontwikkelen. Als de kamer consistent de beoogde luchtvochtigheid bereikt en het apparaat netjes uitschakelt, is de capaciteitsmatch correct. Als de unit continu draait zonder dat de luchtvochtigheid daalt, heeft de ruimte een unit met een hogere capaciteit nodig of is er sprake van een actief waterindringingsprobleem dat een luchtontvochtiger alleen niet kan oplossen.